İnsan ruhu daim iki böyük qütb arasında rəqs edir: sahib olmaq arzusu və itirmək qorxusu. Biz hər şeyin – malımızın, övladımızın, sağlamlığımızın və hətta zamanımızın mütləq sahibi olduğumuzu düşünürük.

Sədəqeyi-cariyə davam edən, daim savab qazandıran sədəqə deməkdir. Daim insanlara fayda verən xeyirli işlər də sədəqeyi-cariyədir. Sədəqə və zəkatı insanların ümumi xeyrinə sərf edib daim istifadə olunan şeylərə vəsilə olmaq da sədəqeyi-cariyə sayılır. Sədəqeyi-cariyə yol, körpü, məscid, vəqf (yardım) qurumları və bunlardan ən düzgün və səmərəli şəkildə istifadə edən nəsillər yetişdirmək üçün yataqxanalar, məktəblər və müəssisələr açmaq və s. fəaliyyətlərin hamısını ehtiva edir.

Sual:Uşaqlara ölüm həqıqətı necə anlatılmalıdır? İnsan həyatının dəyişməz gerçəklərindən biri ölümdür. Lakin bu həqiqətin qavranılması uşaqlar üçün həm idrak, həm də emosional baxımdan mürəkkəb bir prosesdir. Xüsusilə yaxın itkisi yaşayan uşaq üçün ölüm yalnız ayrılıq deyil, eyni zamanda təhlükəsizlik hissinin sarsılması, tərk edilmə qorxusu və qarışıqlıq deməkdir. Buna görə valideynlərin və böyüklərin bu mövzuda yanaşması […]

Həyatda hər kəs xoşbəxtliyin axtarışındadır. Kimi onu var-dövlətdə, kimi şan-şöhrətdə, kimi də yalnız özünə qapanmaqda axtarır. Lakin bəşəriyyətin həm mənəvi, həm də psixoloji təcrübəsi tək bir həqiqəti pıçıldayır: “Başqasını sevindir ki, özün də xoşbəxt olasan.”

Dua edərkən, dərin bir təfəkkürə dalarkən və ya vəcd halında qəlbimiz titrəyərkən beynimizdə nələr baş verir? İnanc sadəcə bir duyğudurmu, yoxsa insan fitrətinə kodlanmış bioloji bir zərurətdir?

Kim Ramazan ayını oruclu keçirər və arxasınca şəvval ayından altı gün oruc tutarsa bütün ili oruc tutmuş kimi olar.

Ailədaxili ünsiyyət dedikdə də ər-arvadın biri-biri və əgər varsa, uşaqları ilə münasibəti nəzərdə tutulur. Bu ünsiyyət ən azı iki nəfər arasında cərəyan edir və müəyyən məqsəd daşıyır.

amazanın son günlərində qəlbimizdə yaranan o incə hüzün sadəcə bir ayın bitməsinin kədəri deyil. Bu, əslində insanın özünün daha saf, daha təmiz, daha mənalı halı ilə ayrılmasının hüznüdür. Çünki Ramazan bizə bir ay boyunca “olduğumuz kimi deyil, ola biləcəyimiz kimi” yaşamağı öyrədir.

Bayram namazları iki rükətdir. Camaatla və səsli qılınır. Azan və qamət oxunmur.

Fitrəni zəkat düşən hər kəsə vermək olar. Yəni kasıblar, miskinlər, zəkatı yığıb paylayanlar, ürəkləri İslama yeni isinişib mü­səlmanlığa bağlanmaqda olanlar, kölələr, borclular, Allah yolunda olanlar və yolçular.

İbn Ömər rəvayət edir: “Peyğəmbərimiz (s.a.s.) azad, kölə, kişi, qadın – hər bir müsəlmana arpadan, yaxud xurmadan bir sa miqdarında fitr sədəqəsi verməyi əmr etdi”

Müasir insanın ən böyük paradokslarından biri budur: Tarixdə heç vaxt bu qədər ünsiyyət vasitəsi olmayıb, amma insan heç vaxt bu qədər özündən uzaq olmayıb. Telefonlarımız danışır, ekranlarımız danışır, sosial media danışır. Amma bütün bu danışan dünyada insanın öz qəlbinin səsini eşitməyə vaxtı qalmayıb.

Peyğəmbərimizin (s.a.s.) zamanında fitrə bir qayda olaraq həmin dövrün qida məhsullarından verilmişdir. Bu məsələ, yəni fitrənin o dövrün ərzaq məhsullarından verilməsi sonrakı dövrlərdə istər-istəməz insanların ağlına belə bir sual gətirmişdir: Fitrə illah da arpa, buğda, un, üzüm qurusu, xurma və s. qida məhsullarından, yoxsa hər bir ailə və ya ölkənin istehlak etdiyi əsas qida məhsullarından verilməlidir?

Fitrə, ramazan ayının sonunda nisab miqdarı mala malik müsəlmanların verməklə mükəlləf olduqları vacib sədəqədir.

Bəzən insanın ağlına çox mühüm bir sual gəlir: Görəsən hidayət nədir və o, insanın öz qazancıdır, yoxsa Allahın bəxş etdiyi bir nemətdir? Əslində belə bir sualın yaranması qəlbin oyanışından xəbər verir.

Duanın iki növü var: feli (əməli) və sözlə dua. İnsanın üzərinə düşən öhdəlikləri səbəblər dairəsində yerinə yetirməsi, çalışıb səy göstərməsi feli duadır.

Bu gün biz tarixin bəlkə də ən sürətli və mürəkkəb dövrlərindən birini yaşayırıq. Texnologiya, rəqəmsallaşma, süni intellekt və “metaverse” kimi anlayışlar həyatımızın ayrılmaz hissəsinə çevrilib.

Mədəyə su, qan və s. getməmək şərtilə dişə qoyulan plomb orucu pozmur. Maye getdiyi təqdirdə oruc pozulur və qəza edilməlidir.

Siqaret və qəlyan çəkmək orucu pozur. Həmin oruca qəza və kəffarə gərəkir. Başqasının çəkdiyi siqaret tüstüsünü bilərək ciyərlərinə çəkən şəxsin də orucu pozulur.

İslam oruc tuta bilməyəcək dərəcədə yaşlı olanları tuta bilmədikləri hər gün üçün bir kasıbı doyurmaq şərti ilə bu ibadətdən azad etmişdir.