عَنْ أَب۪ي هُرَيْرَةَ  قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللّٰهِ : «إِذَا كَانَ يَوْمُ صَوْمِ أَحَدِكُمْ فَلَا يَرْفُثْ وَلَا يَصْخَبْ فَإِنْ سَابَّهُ أَحَدٌ، أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ: إِنّ۪ي صَائِمٌ».

Əbu Hureyrənin (r.a.) rəvayət etdiyinə görə, Allah Rəsulu (s.ə.s.) belə buyurmuşdur:

“Oruc tutduğunuz gün dilinizə pis söz gətirməyin və kobud davranmayın. Əgər kimsə sizi söysə, və ya sizinlə münaqişə etməyə cəhd göstərsə, “mən orucluyam” deməklə kifayətlənin”. [Buxari, Savm 9; Müslim, Siyam 163]

 عَنْ أَب۪ي هُرَيْرَةَ  قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ : «مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّورِ وَالْعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ لِلّٰهِ حَاجَةٌ ف۪ي أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ».

Əbu Hureyrə (r.a.) Allah Rəsulunun (s.ə.s.)  belə buyurduğunu bəyan etmişdir:

“Kim yalan danışmaqdan və yalanla iş görməkdən əl çəkməsə, (bilsin ki) onun yemək-içməyi tərk etməsinə (oruc tutmasına) Allahın ehtiyacı yoxdur (Allah belə bir oruca iltifat göstərib qiymət verməz)”. [Buxari, Savm 8]

 عَنْ مُج۪يبَةَ الْبَاهِلِيَّةِ عَنْ أَبِيهَا -أَوْ عَمِّهَا-، أَنَّهُ أَتٰى رَسُولَ اللّٰهِ ، ثُمَّ انْطَلَقَ فَأَتَاهُ بَعْدَ سَنَةٍ وَقَدْ تَغَيَّرَتْ حَالُهُ وَهَيْئَتُهُ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللّٰهِ أَمَا تَعْرِفُنِي؟ قَالَ: «وَمَنْ أَنْتَ؟ » قَالَ: أَنَا الْبَاهِلِيُّ الَّذ۪ي جِئْتُكَ عَامَ الْأَوَّلِ. قَالَ: « فَمَا غَيَّرَكَ وَقَدْ كُنْتَ حَسَنَ الْهَيْئَةِ؟ » قَالَ: مَا أَكَلْتُ طَعَامًا مُنْذُ فَارَقْتُكَ إِلَّا بِلَيْلٍ. فَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ : «عَذَّبْتَ نَفسَكَ» ثُمَّ قَالَ: «صُمْ شَهْرَ الصَّبْرِ وَيَوْمًا مِنْ كلِّ شَهْرٍ» قَالَ: زِدْنيِ فَإِنَّ بيِ قُوَّةً، قَالَ: «صُمْ يَوْمَيْنِ» قَالَ: زِدْنيِ، قَالَ: «صُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ» قَالَ: زِدْنيِ. قَالَ: صُمْ مِنَ الْحُرُمِ وَاتْرُكْ، صُمْ مِنَ الْحُرُمِ وَاتْرُكْ، صُمْ مِنَ الْحُرُمِ وَاتْرُكُ» وَقَالَ بِأَصَابِعِهِ الثَّلَاثِ فَضَمَّهَا، ثُمَّ أَرْسَلَهَا.

Tabiun nəslindən Mucibə əl-Bəhiliyyə atasından (və ya əmisindən) nəql edərək atasının Allah Rəsulu (s.ə.s.) ilə görüşəndən sonra vətənə qayıtdığını, bir il sonra bədən və görünüşcə xeyli dəyişmiş (çox arıqlamış və zəifləmiş) halda Allah Rəsulunun (s.ə.s.) hüzuruna getdiyini və onların arasında belə bir söhbət olduğunu rəvayət edir:

“Mucibənin atası:

– Ya Rəsulallah! Məni tanımadınız?

Allah Rəsulu (s.ə.s.):

– Sən kim idin?

Atası:

– Keçən il sizinlə görüşən Bəhiliyyə.

Allah Rəsulu (s.ə.s.):

– Sən olduqca yaraşıqlı idin. Niyə bu qədər dəyişmisən?

Adam:

– Sizinlə görüşüb evə dönəndən bəri gün ərzində yalnız gecələri yemək yemişəm.

Peyğəmbərimiz (s.ə.s.):

– Düzü, sən özünə zülm eləmisən! Sən ən yaxşısı səbir ayı olan ramazanı oruclu keçir, hər aydan da bir gün oruc tut (bu, daha məqsədəuyğundur).

Adam:

– Bunu artırın, çünki daha artığına gücüm çatar.

Allah Rəsulu (s.ə.s.):

– Onda hər aydan iki günü oruc tut.

Adam:

– Yenə əlavə edin!

Allah Rəsulu (s.ə.s.):

– Onda hər aydan üç gün oruc tut.

Adam:

– Bir az da artırın.

Allah Rəsulu (s.ə.s.):

– Haram aylarda (rəcəb, zülqədə, zilhiccə və məhərrəm aylarında) üç gün oruc tut, sonra istirahət et, üç gün tut, sonra istirahət et, üç gün tut, sonra istirahət et (üç gün oruc tut, bir gün tutma, üç gün oruc tut bir gün tutma).

Allah Rəsulu (s.ə.s.) bu son tövsiyəsini üç barmağını birləşdirib açmaqla da göstərdi”. [Əbu Davud, Savm 55]

 عَنْ أَب۪ي قَتَادَةَ  قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللّٰهِ : عَنْ صَوْمِ يَوْمِ عَرَفَةَ قَالَ: « يُكَفِّرُ السَّنَةَ الْمَاضِيَةَ وَالْبَاقِيَةَ».

Əbu Qatədə (r.a.) demişdir: “Peyğəmbərimizdən (s.ə.s.) (Qurban bayramından əvvəl) Ərəfə günü tutulan orucun fəziləti haqqında soruşdular. Belə buyurdu: “Keçmiş və gələcək ilin günahlarının bağışlanmasına vəsilə olur”. [Müslim, Siyam 196]

 عَنْ أَب۪ي قَتَادَةَ  أَنَّ رَسُولَ اللّٰهِ  سُئِلَ عَنْ صِيَامِ يَوْمِ عَاشُورَاءَ فَقَالَ: « يُكَفِّرُ السَّنَةَ الْمَاضِيَةَ».

Əbu Qatədə (r.a.) demişdir:

“Peyğəmbərimizdən (məhərrəm ayının onuncu günü olan) Aşura günü tutulan orucun fəzilətini soruşdular. Rəsulullah buyurdu: “Keçmiş ilin günahlarına kəffarə olar”. [Müslim, Siyam 197]

 عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ   قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللّٰهِ : «لَئِنْ بَق۪يتُ إِلٰى قَابِلٍ لَأَصُومَنَّ التَّاسِعَ»

İbn Abbasın (r.a.) nəql etdiyinə görə,  Allah Rəsulu (s.ə.s.) belə buyurmuşdur:

“Allah ömür versə, gələn ilə qədər yaşasam, məhərrəm ayının doqquzuncu günü mütləq oruc  tutacağam”. [Müslim, Siyam 134]

 عَنْ أَب۪ي أَيُّوبَ  أَنَّ رَسُولَ اللّٰهِ  قَالَ: «مَنْ صَامَ رَمَضَانَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتًّا مِنْ شَوَّالٍ كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ».

Əbu Əyyub əl-Ənsari (r.a.) Allah Rəsulunun (s.ə.s.) belə buyurduğunu nəql edir:

“Kim ramazan ayını oruclu keçirər və ardınca şəvval ayının da altı gününü oruc tutarsa, bütün ili oruclu keçirmiş kimi olar”. [Müslim, Siyam 204]

 عَنْ أَب۪ي هُرَيْرَةَ  عَنْ رَسُولِ اللّٰهِ  قَالَ: «تُعْرَضُ الْأَعْمَالُ يَوْمَ الْاِثْنَيْنِ وَالْخَم۪يسِ فَأُحِبُّ أَنْ يُعْرَضَ عَمَليِ وَأَنَا صَائِمٌ ».

Əbu Hureyrənin (r.a.) nəql etdiyinə görə, Allah Rəsulu (s.ə.s.) belə buyurmuşdur:

“Bazar ertəsi və cümə axşamı günləri həftəlik əməllər (Allaha) təqdim edilir. Buna görə də mən əməlimin oruclu ikən təqdim olunmasını xoşlayıram”. (Tirmizi, Savm 44)

 عَنْ عَائِشَةَ  قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللّٰهِ  يَتَحَرّٰى صَوْمَ الْإِثْنَيْنِ وَالْخَم۪يسِ.

Həzrəti Aişə (r.anhə) demişdir: “Allah Rəsulu (s.ə.s.) bazar ertəsi və cümə axşamı günləri oruc tutmağa çalışardı”. [Tirmizi, Savm 44]